Katolickie Przedszkole Zgromadzenia Sióstr Karmelitanek Dzieciątka Jezus

Charyzmat Zgromadzenia Sióstr Karmelitanek Dzieciątka Jezus

Droga dziecięctwa duchowego

 

Siostry wzorując swoje życie na Najświętszej Osobie Dzieciątka Jezus, postępują w duchu i drodze dziecięctwa Bożego, zgodnie z Ewangelią i praktyką Św. Teresy od Dzieciątka Jezus- szczególnej Patronki Zgromadzenia.
"Droga duchowego dziecięctwa to droga ufności i zdania się na Boga" .Twórcą tej drogi jest Jezus Chrystus. Naśladują więc  Siostry Chrystusa Pana, który od żłóbka aż do krzyża wyznawał, że jest Synem swego Ojca
i dziecięctwo swoje nie tylko poświęcił w wodach Jordanu, ale je ochrzcił własną krwią na krzyżu.

Dziecięctwo duchowe, które ma swoje źródło w dziecięctwie Jezusowym, wyraża się
w pokorze i ofierze, prostocie myśli i apostolstwie radości wśród maluczkich tego świata, w radosnym i szczerym wypełnianiu powołania, a skrwawione Oblicze Chrystusa jest zachętą do codziennej ofiary.

 

 

Droga dziecięctwa - z nauczania Założyciela Zgromadzenia Sługi Bożego o. Anzelma Gądka

"Dziecięctwo, to dojrzałość wiary, to utwierdzenie się w prawdzie i ufności w łaskę, to pomoc Boga i  branie z niej
w pełności, to miłość, która nie pyta, tylko czyni prawdę w prostocie wykonania. Jednym słowem, dziecięctwo duchowe, to rozwój w duszy łaski, jej cnót, darów i owoców wlanych, to życie Boga, które pod wpływem łaski
i rosnącej miłości w ofierze ze siebie, dokonuje się w prostocie dziecka."

"Wzorem tego dziecięctwa jest Syn Boży , Bóg-Człowiek, Bóg-Dziecię, który się począł z Ducha Świętego, a narodził się z Maryi Dziewicy, Syn tak Boskiego jak ludzkiego dziewictwa."

"Rozwija się ta dusza , ten duch dziecięctwa, przede wszystkim na wzorze Dzieciątka Jezus, pojętym nie tylko materialnie i jedynie w latach od narodzenia aż do lat 12, lecz wziętym z całego życia Jezusowego od żłóbka aż do krzyża, i od krzyża aż do królowania po prawicy Ojca w niebie. Pan Jezus wyraźnie nie poleca: bądźcie dziećmi jak
Ja jestem, ale z całej Ewangelii, z czynów Jego przemawia wyraźnie i wybitnie Jego dziecięcy stosunek do Ojca
w niebie. On jest prawdą, drogą i życiem, On rośnie w  łasce i mądrości, także w latach; On zawsze i wszędzie czyni wolę Ojca i co się Ojcu podoba; On jest Synem najmilszym, pokornym, posłusznym, ubogim, czystym, ofiarnym
i miłującym i nikt nie może przewyższyć Go w miłości i  w ofierze z Siebie dla Ojca i dla braci. Streszczeniem , syntezą tego dziecięctwa najgłębszego, a zarazem najprostszego, jest Eucharystia, piękna nieskończona Miłość, w cudownie prostej, a tak Boskiej oprawie."

"Dziecięctwo duchowe nie jest tylko nabożeństwem do Dzieciątka Jezus; nabożeństwo prowadzi do dziecięctwa, rozwija je i kształci na wzór synostwa Jezusowego, nadaje mu jego formę w całości Jego życia,
i przez to staje się życiem, pełnym życiem Bożym i zawsze czyni, co się Ojcu podoba.

Więc kiedy mowa o dziecięctwie, to na pierwszy plan wysuwa się nie samo dziecięctwo, ale Boskie Ojcostwo. <<Ojcze nasz, który jesteś w niebie, święć się imię Twoje, bądź wola Twoja!>>".

"Całą Ewangelię można nazwać życiem i nauką dziecięctwa. <<Zaprawdę powiadam wam, jeśli się nie nawrócicie
i nie staniecie jako dzieci, nie wejdziecie do królestwa niebieskiego. Ktokolwiek się przeto uniży, jako to dziecię, ten jest największy w królestwie niebieskim.  A kto by przyjął jedno takie dziecię w imię Moje, Mnie przyjmuje>>".