Katolickie Przedszkole Zgromadzenia Sióstr Karmelitanek Dzieciątka Jezus
Święta Teresa

Mieć przyjaciół, którzy żyją blisko Boga i darmo dzielą się  z nami swoim życiem z Nim, to niesłychana radość i wielkie wsparcie. Takim przyjacielem jest święta Teresa. Ta relacja jest prostą konsekwencją naszej wiary w "świętych obcowanie" w Kościół Chrystusowy, który mocą Ducha Świętego jest w istocie wspólnotą duchową.

Święta Teresa urodziła się 2 stycznia 1873 r. w Alencon (Francja) jako ostatnia z dziewięciorga dzieci Zelii Guerin i Ludwika Martin. Gdy Tereska skończyła 8 lat, rozpoczęła naukę w szkole klasztornej sióstr benedytek. 13 maja 1883 r. została uzdrowiona z ciężkiej choroby za pośrednictwem Matki Boskiej Zwycięskiej. W wieku 14 lat, w noc Bożego Narodzenia 1886 r. otrzymała łaskę wzmocnienia w znoszeniu cierpień. Latem odkryła w sobie powołanie misyjne. Poruszona do głębi obrazem ukrzyżowanego Jezusa, odczuła pragnienie ratowania grzesznych dusz. Mimo piętrzących się trudności Teresie udało się w końcu zrealizować pragnienie - 9 kwietnia 1888 r. wstąpiła do Karmelu w Lisieux.

Charakterystyczne cechy duchowości Teresy z Lisieux to przede wszystkim miłość i ufność, prostota i głębia. Nie daje się ona określić poprzez jakąś szczególną czy pobożną praktykę; jest to najgłębsze pragnienie serca wyrażające się w otwarciu na działanie Boga i w gorącym pragnieniu "życia miłością". Swój sposób dążenia do Boga Teresa nazywa "małą drogą". Istotę "małej drogi" określiła na łożu śmierci, stwierdzając że "...polega ona na usposobieniu serca, które sprawia, że jesteśmy małymi i pokornymi w objęciach Boga, uznającymi swą słabość i ufającymi do zuchwalstwa Jego dobroci Ojcowskiej". Iść "małą drogą" to "...uznawać swoją nicość, oczekiwać wszystkiego od Boga, jak małe dziecię oczekuje wszystkiego od ojca, niczym się nie kłopotać, nie gromadzić mienia". "Mała droga" nie polega tyko na uznaniu własnej małości względem Boga i nie polega tylko na uznaniu nieograniczonej Miłości Miłosiernej Boga, ale na odnalezieniu własnej postawy, dzięki której zniżająca się Miłość Boża aż do głębin nicości stworzenia tę nicość przemienia w ogień.

"Mała droga" jest zasadniczym odkryciem świętej Teresy. Etapy odkrycia, zarazem istotne elementy tej postawy duchowej, przedstawiają się następująco:

  • Bóg jest Miłością, która zniża się do człowieka, by go przebóstwić. Taką Miłość Święta nazywa Miłością Miłosierną.
  • On wlewa człowiekowi swoje pragnienia, tj. pragnienia Miłości nieskończonej, a człowiek odkrywając je, zdaje sobie jednocześnie sprawę, że absolutnie nie jest zdolny ich zrealizować.
  • Z drugiej strony człowiek uświadamia sobie, że te pragnienia nie pochodzą od niego, ale od Boga, który może je zrealizować i chce je zrealizować przez sam fakt, że je inspiruje.
  • W końcu człowiek odpowiada Bogu, rezygnując całkowicie z wszelkiej samowystarczalności, powierzając się całkowicie przebóstwiającemu działaniu Bożemu, które spełnia pragnienia człowieka.

Teresa umiera mając dwadzieścia cztery lata. Oto jej wyznania z tamtego czasu:

"Czuję, że moje posłannictwo wnet się rozpocznie; posłannictwo pociągania dusz do kochania Boga tak, jak ja Go miłuję...wskazywania mej maleńkiej drogi. Jeżeli moje pragnienia się spełnią, niebo moje spędzać będę na ziemi aż do końca świata. Tak, chcę, aby niebem moim było czynić dobrze na ziemi." (Pisma, t. II, s. 471)

Więcej na: www.karmel.pl

Pisma świętej Teresy od Dzieciątka Jezus: www.voxdomini.com.pl

Archiwum Lisieux:  http://www.archives-carmel-lisieux.fr/carmel/

Kilka myśli świętej Teresy (pokaz power point)