Katolickie Przedszkole Zgromadzenia Sióstr Karmelitanek Dzieciątka Jezus
Współpraca z rodzicami

"I On ustanowił jednych apostołami, innych prorokami, innych ewangelistami, innych pasterzami i nauczycielami dla przysposobienia świętych do wykonywania posługi, celem budowania Ciała Chrystusowego, aż dojdziemy wszyscy razem do jedności wiary i pełnego poznania Syna Bożego, do człowieka doskonałego, do miary wielkości według Pełni Chrystusa. (z Listu św. Pawła Apostoła do Efezjan 4, 1-1)

"Wychowawcze posłannictwo w pierwszym rzędzie jest rzeczą Kościoła i rodziny, a to na mocy prawa natury
i prawa Bożego".
(papież Pius XI )

Współpracę z rodzicami przedszkole realizuje przez:

1)     zapewnienie indywidualnych spotkań z dyrektorem przedszkola oraz nauczycielami, podczas których na bieżąco informuje się o konkretnych sytuacjach dotyczących rozwoju dziecka,

2)     organizowanie spotkań w formie wykładów, prelekcji, podczas których omawiane są zagadnienia dotyczące rozwoju i wychowania dzieci,

3)     udostępnianie i propagowanie wśród rodziców dobrej literatury z zakresu religii, pedagogiki i wychowania.

Napełnianie dusz dziecięcych cnotami oraz wykorzenianie wad i słabości, czyli - wychowanie - Bóg powierzył rodzinie. Jest to jej pierwszym i głównym celem. " Natura bowiem zmierza nie tylko do wydania na świat potomstwa, lecz także do jego rozwoju i postępu aż do stanu doskonałego jako człowieka, a ten stan jest stanem cnoty" (św. Tomasz ).

Rodzice odpowiadają przed Bogiem za ukształtowanie całego człowieka: jego rozumu, woli i serca. Ideał, do którego winni dążyć, mieści się w znamieniu odciśniętym w duszy przez Chrzest święty. Nadaje on kierunek, do którego dusza ludzka powinna podążać. Jest to zawsze kierunek wertykalny -  ku Bogu.

Kościół jest społecznością nadprzyrodzoną, dlatego w pierwszym rzędzie wychowanie należy do Kościoła. Wynika to
z uprawnień nadanych przez samego Boga:
- powaga nauczycielska  (nieomylne nauczanie)
- nadprzyrodzone macierzyństwo (rodzi i wychowuje do życia nadprzyrodzonego przez sakramenty i przykazania)

 

Przedszkole Sióstr Karmelitanek Dzieciątka Jezus działa w imieniu Kościoła i wspiera rodziców w katolickim wychowaniu ich dzieci.

Nauczanie i wychowanie, realizowane w przedszkolu, ma na celu pełny rozwój osoby w sferze moralnej, duchowej, intelektualnej i fizycznej, oparty na zasadach katolickich, streszczonych w Encyklice Papieża Piusa XI „Divini illius magistri” i prawdzie ewangelicznej.

Swoją działalność wychowawczo-dydaktyczną streszcza w trzech podstawowych zadaniach:

1. Kształtowanie rozumu - jako przekazywanie wiedzy i umiejętności

2. Kształtowanie woli - jako umiejętność samodyscypliny, nauka kierowania własnym życiem i przekładania zdobytej  wiedzy na uczynki.

3. Kształtowanie serca - jako poddanie rozumu i woli służbie Bogu.

Jasne określenie i przyjęcie celów wychowania pozwala na jednolite oddziaływanie i uzupełnianie się  rodziny
i przedszkola, co sprzyja harmonijnemu rozwojowi dziecka.

Wzajemne zaufanie rodziców i wychowawców, dzielenie się doświadczeniem i radą oraz wspieranie modlitwą rodzi atmosferę bezpiecznego zdążania w jednym kierunku, choć nie pozbawionego trudności.

Władza wychowawcza, wynikająca z IV przykazania Bożego, dana jest rodzicom i nauczycielom na jakiś czas
i w zastępstwie, aż do czasu usamodzielnienia się dziecka. Jest ona głównym czynnikiem w jego rozwoju, gdyż
ze względu na swój wiek i umiejętności nie jest ono w stanie pokierować sobą. Władza i dialog w działaniu wychowawczym stanowią dwa główne i wzajemnie się uzupełniające elementy. W przedszkolu nauczyciel
w zastępstwie rodziców służy dziecku decyzjami. Dziecko wybiera najczęściej to, co jest dla niego przyjemne, nawet jeśli wie, co jest dobre, a co złe, gdyż nie ma w sobie jeszcze wystarczająco dużo siły woli, by dobro wybrać. Wychowawca ma podejmować słuszne decyzje w imieniu dziecka i nie rezygnować ze stawiania dziecku wymagań, niekiedy nawet, pomimo nacisku ze strony rodziców. Władza osoby wychowującej, jest atrybutem spełnianej przez nią roli, a nie przywłaszczonym przywilejem. Osłabienie autorytetu władzy wychowawczej, prowadzi do mniejszego poczucia bezpieczeństwa u dziecka.

Proces “stawania się człowiekiem” rozciąga się na całe życie wychowanka, który współpracuje i otwiera się na łaskę Bożą.

Ojciec J. Woroniecki podkreślał, że: “... wychowawca winien od samego początku uzbroić się w tak nieodzowną mu cnotę długomyślności: ona to sprawi, że zrobiwszy, co uważa za najlepsze, ze spokojem wyczekiwać będzie rezultatów, nie niecierpliwiąc się, gdy dość szybko nie przychodzą albo nawet gdy zawodzą i nie psując swym zniechęceniem własnej swej pracy."

Niedoścignionym ideałem wychowawców i Nauczycielem ludzkości jest Pan Jezus, dlatego, że wkłada nam w duszę nie tylko prawdy, ale i siły do ich wykonania. Same prawdy nie wystarczą, bo wychowanie ma na celu nie tylko oświecanie rozumu, ale powinno wzmacniać i wolę osłabioną przez grzech. Dlatego doskonałe wychowanie nie może być dokonane środkami czysto przyrodzonymi.

"Kto chce wychować bez ofiary, bez modlitwy i bez sakramentu, pozostaje bezpłodnym, choć może i mającym dobre intencje gadułą. Duszą nauki wychowania jest nauka o łasce. Kto tego nie wie, nie jest żadnym wychowawcą, choćby był katolickim nauczycielem."( ks. R. Mader "Chrystus Król")

Naszą pracę wychowawczą poddajemy Bożej łasce, aby sam Pan Bóg ofiarował prawdziwie katolickie ukształtowanie powierzonych nam dusz. Dlatego zawierzamy nasze Przedszkole pod panowanie Chrystusa Króla,  Jego Niepokalanej Matki Maryi oraz Św. Józefa. Wzywamy  wstawiennictwa. Św. Teresy od Dzieciątka Jezus, Patronki Zgromadzenia Sióstr Karmelitanek Dzieciątka Jezus, ucząc się kroczenia drogą dziecięctwa duchowego.





Poprawiony: środa, 21 marca 2018 17:19